Gedenkstenen

Gedenkstenen waar je stil bij blijft staan.

Eenvoudig en toch heel bijzonder! Een gedenksteben die iets zeggen over de persoon van wie afscheid is genomen. Compleet verschillend van de vele vrijwel uniforme grafstenen die je veel op begraafplaatsen en kerkhoven ziet staan.

Dat het ook anders kan laten deze ontwerpen voor grafmonumenten zien. Speciaal ontworpen voor en vaak samen met nabestaanden.

Gedenkstenen waar je stil bij blijft staan.

Bijzondere grafstenen gemaakt van staal, RVS, handgemaakt glas en steen. 

Grafstenen anders dan de standaard stenen. Grafstenen die een persoonlijk en waardig eerbetoon zijn en waarin persoonlijke kenmerken en herinneringen verwerkt zijn. Ware kunstwerken die herkenbaar zijn voor de nabestaanden.

Bijzondere grafstenen

Een grafsteen hoeft niet per definitie rechthoekig te zijn en ook niet perse van steen te zijn. Zo ontwierp ik nabestaanden een grafsteen in de vorm van spiegelende plaat edelstaal. Een spiegel die die lijkt te zweven en die de bomen en de hemel weerkaatst. De naam van de overledene is uit de plaat weggesneden. Letterlijk is de naam van degene die overleden is verdwenen. De leegte die ze achterlaat spreekt zacht haar naam; maar het is een leegte die zelfs de hemel niet meer kan opvullen...

Bijzondere materialen en vormen

Opvallend is de "stoere" bijzondere grafsteen ontworpen voor een bijzondere man. Gemaakt van geroest ijzer waar uitvergroot zijn vingerafdruk letterlijk ingedrukt werd: "een geliefd iemand die zijn stempel had weten te drukken."

Bijzondere grafstenen die echt mooi en uniek zijn 

grafsteen schoonmaken | grafstenen door heel Nederland | | grafmonumenten Nederland | modern graf | foto op grafsteen | wat kost een grafsteen | grafstenen prijzen | grafsteen prijzen 

  

Een grafsteen markeert de plaats van een graf.  Er zijn een staande grafstenen, ook wel een stŤle genoemd, of een liggende garfstenen, ook wel een grafzerk genoemd.

Vaak staat op een grafsteen met informatie over de overledene:

  • Voor- en achternaam naam van de overledene(n)
  • Geboorte- en sterfdatum (of leeftijd)
  • Relatie tot andere begraven personen
  • Soms het beroep van de overledene

Grafkunst of grafversieringen vaak symbolisch. Vroeger waren dat vooral geknakte bloemen, treurende engelen, gebroken boomstammen (teken dat iemand in de kracht van zijn leven is overleden) , zandlopers

Vaak staat er ook een dichtregel of spreuk op de grafsteen. Vroeger vaak Bijbelteksten of verwijzingen naar een bepaalde psalm

Grafaccessoires

Bekend zijn natuurlijk vazen en bij kindergrafstenen vlinders en bewegende mobiles.

Het plaatsen van portretten van de overledene, vaak in emailleer gebakken wordt steeds populairder. Voorheen zag je de vooral in Zuid-Europese , katholieke landen.

Materiaal van grafstenen

Graniet
Het materiaal van een grafsteen is bedoeld voor de "eeuwigheid". In de praktijk gaat een grafsteen vaak decennia tot eeuwen mee; een grafsteen van gepolijst graniet heeft een vrijwel onbeperkte levensduur. Zelfs na duizenden jaren is de steen zo goed als onaangetast. Dat blijkt uit de gevonden stenen uit de oudheid.

Kalksteen
Een grafsteen van kalksteen of zandsteen daarentegen wordt aangetast door de regen en de verontreinigingen. Zelfs relatief jonge grafstenen (van nog geen honderd jaar) zijn vaak al nauwelijks meer leesbaar door aantasting.

Hout is zeer beperkt houdbaar. Een houten kruis, zal meestal binnen een paar jaar wegrotten.   

RVS grafsteen
Net als graniet is een grafsteen van RVS vrijwel onaantastbaar.

Glazen grafsteen

Een glazen grafsteen is gemaakt van veiligheidsglas en breekt eigenlijk nooit.

Grafzerken

Grafzerken zijn vaak dekplaten van graven in de vloer van de kerk. Deze hebben minder van het weer te lijden, maar worden als er over gelopen wordt in enkele honderden jaren vaak toch onleesbaar. Grafstenen en gedenktafels aan de wand van een kerk zijn veel duurzamer.

Geschiedenis van het begraven

De begraafplaatsen en het ontstaan ervan

De aanleg van de begraafplaatsen buiten de stadskern ontstond rond 1800. Explosieve bevolkingsgroei in steden en dorpen en strengere eisen aan hygiŽne speelden een grote rol. Vooral Jozef II en Napoleon lieten begraafplaatsen buitende de stadsgrenzen aanleggen. De traditionele kerkhoven rond de kerk verdwenen daarmee. Dat leverde vooral in Vlaanderen een gemene strijd op, waarbij de Katholieke Kerk alles uit de kast haalde om dit te voorkomen. Ook leverde de kerk een bittere strijd tegen het cremeren dat als een grote zonde werd gezien.

 

Door de grote bevolkingsgroei in de 19de en 20ste eeuw raakten de binnenstadse kerkhoven overvol.

Men begon op die manier te beseffen dat men om hygiŽnische redenen niet langer meer kon begraven binnen de stadsmuren en op de kerkhoven rond de kerk. Toen kwamen de eerste begraafplaatsen. Niet langer rond de kerk gevestigd en buiten de bebouwde kom aangelegd.

Buiten de stadsmuren begraven

In 1787 al besloot men in Madrid dat begraafplaatsen buiten de stadmuren moesten worden aangelegd. ItaliŽ volgde in 1803 met het verbod op het begraven in kerken. Engeland traditioneel gekant tegen veranderingen bleef langer dan de landen op het continent in kerken en steden begraven. Ook in Nederland liep de verhuizing naar de buitenbegraafplaatsen niet soepel.

Napoleon beviel dat voortaan de doden begraven dienden te worden buiten de stad. Maar na het vertrek van Napoleon leefde de strijd weer om de begraafplaatsen weer op en begon men weer met de oude gewoonten van de uitvaartcultuur in de Nederlanden en BelgiŽ

Willem I

Pas in 1829, besloot Willem I bij Koninklijk Besluit, dat steden en dorpen die meer dan duizend inwoners telden, minstens ťťn begraafplaats dienden te hebben buiten de bebouwde kom. Nieuwe begraafplaatsen mochten alleen nog maar buiten de bebouwde kom worden aangelegd.

.
De Kerk bleef lange tijd de zaak op grote schaal saboteren. Men zag de inkomsten van het begraven in en rond de kerk niet graag verdwijnen. Groter nog was de angst om het verlies van macht en impact op de bevolking wanneer de lijkbezorging niet langer het monopolie van de kerk was. De kerk wist het bij elkaar toch nog zo'n 100 jaar te rekken. 

Maar uiteindelijke verdwenen de kerkhoven, rond de kerk in de 20ste eeuw. Vooral op plattelandsgemeenten bleef men nog lang rond de kerk begraven

Uitzonderingen
De koninklijke familie wordt nog altijd begraven in een kerk. Ook bisschoppen krijgen een plekje in de kerk .

Grafstenen unieke, persoonlijke en mooie ontwerpen